ولى ابن عراقى نقل كرده كه پدرش وقتى امامت جماعت مسجد مدينه را عهده‌دار شد ، گذشته ( كه اكثر بر آن اتفاق داشتند ) را در اين باره زنده كرد ، او اول شب همواره بيست ركعت نماز ترويح مىگزارد و آخر شب نيز شانزده ركعت اقامه مىكرد ، پس در ماه رمضان در نماز جماعت خود دوختم قرآن را تمام مىكرد و اهل مدينه نيز اين عمل را انجام مىدادند . شافعى و اصحاب او مىگويند : براى غير اهل مدينه اين نماز ( يعنى سى و شش ركعت ) جايز نيست . و حنبلىها مىگويند : تراويح بيست ركعت است و اضافه بر آن مانعى ندارد به دليل نصى كه از امام احمد ( حنبل ) وارد شده است . « 1 » 4 - سرخسى مىگويد : نماز نافله رمضان به غير از وتر به اعتقاد ما بيست ركعت است . مالك مىگويد : سنت در نمازهاى نافله رمضان سى و شش ركعت است ، گفته شده : هر كس سيره و رفتار مالك را مىخواهد ، سزاوار است همانطور كه ابو حنيفه گفته بيست ركعت نماز بگزارد ، همانگونه كه اين سنت است و بقيه ركعتها را به صورت فرادى هر چهار ركعت دو سلام انجام دهد و اين مذهب ماست . « 2 » 5 - عينى مىگويد : علماء در تعداد ركعات نمازهاى مستحبى در رمضان اختلاف زيادى دارند : اهل مدينه همراه با نماز وتر به چهل و يك ركعت قائل هستند . از اسود بن يزيد نقل شده كه چهل ركعت نماز و هفت وتر مىگزارد و گفته شده سى و هشت ركعت نماز و يك نماز

--> ( 1 ) . ارشاد السارى ج 4 ، ص 457 و 659 . ( 2 ) . مبسوط ج 2 ، ص 145 .